Celal Ulusoy

Kardeşler Market’in önce kapıları kapandı, sonra da ışıkları söndü. Üç ortağı, depoya benzer küçücük bir odada, portatif bir masanın etrafına oturmuş günlük hasılatı ve genel durumlarını değerlendiriyorlardı. Ticari durumları pek de parlak ...

Ortalık bembeyazdı… Eczanenin giriş kapısının arkasından dışarıyı seyrediyordum. Karşımızdaki park cıvıl cıvıl insan kaynıyordu. İki gündür aralıksız yağan kar, beklentilerin ötesinde bir heyecan yaratmıştı kentte. Gelen kış değil de bahard...

Sabahın körüydü; güneşin doğmasına daha vardı. Uyku ile uyanıklık arasında kapı ziline benzeyen, fısıltı gibi bir ses geldi İbrahim’in kulağına. Polis değildi! O böyle korka korka kapı çalmazdı; vurdu mu indirirdi Alimallah! Emin olmak için...

Günlerden Cuma’ydı. Diğer Cumalardan farklı olarak, nispeten daha kalabalık görünüyordu cemaat. Bunun tek bir nedeni vardı: Derman Dede. 45-50 yaşlarında saçına sakalına kır düşmüş heybetli görünüşüyle girdi caminin kapısından. Tanıyanlar ş...