Günün Masalı: 26 Mayıs; Çirkin Ördek Yavrusu

Ana ördek kuluçkaya yatmıştı. Aradan bir süre geçtikten sonra yumurtalar birer birer çatlamaya başladı. On iki yumurta açıldı. İçinden çıkan ipek yumağı görünümündeki sevimli ördek yavruları koşuşturdular hemen. 

Follukta bir yumurta kalmıştı. Ama o daha çatlamamıştı. Ama ördek bir süre yumurtanın çatlamasını beklediyse de olmadı. Hemen bilge ördeği çağırdı. Bilge ördek, yumurtaya şöyle bir baktı: 

–Hindi yumurtası olmalı bu, dedi. Baksanıza ördek yumurtasından büyük ve kabuğu daha kalın. Civcivi geç çıkar bunun. 

Anne ördek, buna pek inanmadıysa da bir süre daha bekledi. En sonunda yumurta çatladı. İçinden garip bir yavru çıktı. Ördeğe hiç benzemiyordu çünkü çok çirkindi. Kapkara bir yumak gibiydi. Anne ördek, bilgin ördeğin söylediklerini düşündü o zaman: “Ördeğe benzemiyor ama hindiye de benzemiyor.” 

Gene de kuşkuluydu. Çirkin yavrunun hindi olup olmadığını anlamak istedi. Bütün yavrularını yanına alıp dere kenarına götürdü. Anne ördek: ‘Eğer hindi yavrusuysa suda yüzemez,’ diye düşündü. Hep birlikte suya girdiler. Çirkin ördek yavrusu da onlarla birlikte suda badi badi yüzüp duruyordu. 

Anne ördeğin hiçbir kuşkusu kalmamıştı. Bu, hindi yavrusu değil, olsa olsa büyük bir ördek yavrusuydu. Onu da çekinmeden kendi yavruları arasına kattı. Ama çirkin ördek yavrusunu öteki yavrular aralarına almıyor, onunla oynamıyorlardı. Fırsat buldukça da üstüne saldırıp onu gagalıyorlardı. Anne ördekse çirkin ördek yavrusunu ötekilerden ayırmıyordu. Onu da ötekiler gibi seviyordu. Öteki yavruların saldırısından korumak için elinden geleni yapıyordu. Ama her zaman yanında olamadığı için üzülüyordu. Çirkin ördek yavrusuysa bu duruma herkesten çok üzülüyordu. 

Bir gün, ailesinin yanından ayrılıp yalnız başına yola koyuldu. Az gitti, çok gitti, sonunda uzun bir yol gitti. Gide gide bir ırmak kıyısına vardı. Orada kazları görüp koşarak yanlarına gitti. O, onları gördüğüne ne kadar sevindiyse, onlar ona o kadar somurtup yüz vermediler. 

–Ne kadar çirkin bir ördek yavrususun sen, deyip onunla alay ettiler. 

Çirkin Ördek yavrusu buna çok üzüldü ama elinden bir şey gelmiyordu. Üstelik vakit ilerlediğinden geceyi orada geçirmek zorundaydı. 

Sabahleyin silah sesleriyle uyandı. Çevresindeki kazları, avcılar teker teker vurdu. 

Çirkin Ördek yavrusu bir çalılığın arkasına saklanmıştı. Avcılar, vurdukları kazları topladıktan sonra onlara görünmeden oradan çabucak uzaklaştı. 

Çirkin Ördek yavrusu, kırlara çıktı. Burada gökyüzünde bulutlarla yarış edercesine uçan kuğuları gördü. Üçlü, beşli diziler halinde uçuşları aşağıdan bakınca çok güzel görünüyordu. O da onlar gibi olmak istedi. 

Aradan günler, aylar geçti. Çirkin ördek yavrusu, kendine küçük bir göl buldu. Orada yaşamaya başladı. O sırada havalar soğudu, kış geldi. Göl parça parça donuyordu. Ördek yavrusu suyun içinde çırpınmaktan başka bir şey yapamıyordu. Çünkü dışarısı soğuktu, yavru da çok üşüyordu. 

Bir sabah göl baştan başa dondu. Ördek yavrusu buzların içinde sıkıştı kaldı. Tam ölmek üzereyken onu bir avcı gelip kurtardı. Evine götürdü. 

Evde bir tavuk, bir de kedi vardı. Avcının hanımı bu ördek yavrusunu görünce çok sevindi: 

–Ben onu iyi beslersem bir güzel yumurtlar bu, dedi. 

Çirkin Ördek yavrusunu iki hafta mısır, arpa, ne bulduysa besledi. Semirtti. Çirkin ördek yavrusu bayağı tombullaştı ama yumurtlamadı. Evdeki kedi ile tavuk, bu işe yaramaz çirkin yavruyla alay etmeye başladılar. Onların alaylarına bir süre boyun eğerek yaşadı bu evde. 

Sonunda dayanamadı. Bir gün evden kaçtı. Bir süre başka evlerin samanlıklarında saklandı. Kimi zaman ormanlarda geceledi. Zaman geçip gitti. Havalar ısındı. 

O zaman yeniden kırlara çıktı çirkin ördek yavrusu. Gide gide bir gölün kıyısına vardı. Gölde salına salına yüzen kuğuları gördü. Güzelliklerine hayran kalmıştı. ‘Beni de aralarına alırlar mı acaba?’ diye düşündü. Gölün kıyısından onlara seslendi: 

–Ben de sizinle birlikte yüzebilir miyim? 

–Yüzebilirsin elbet, ne duruyorsun? diyerek sevecenlikle karşıladı kuğular onu. Bunun üzerine çirkin ördek yavrusu, sevinçle kendini göle attı. Kuğuların çevresinde dolaştı. Hayranlıkla bakıp durdu onların güzelliğine. Bir de kendi çirkinliğini düşündü. Nasıl göründüğünü merak edip eğilerek sudaki görüntüsüne baktı. Bir de ne görsün, kendi görüntüsü de güzel, ak bir kuğu değil mi? Bu, onu çok sevindirdi. Çekinmeden ötekilerin arasına karıştı. Çünkü çirkin ördek yavrusu bir kuğu yumurtasından çıkmıştı. Şimdi de çok güzel bir kuğu olup kardeşlerinin arasında mutlu bir yaşam sürmeye başladı.