Erdal İnönü’den geriye kalan espiriler

Türk siyasetinde ayrıksı yeri olan Erdal İnönü, bilim insanı kimliği ile siyasette izler bıraktı. Değişik bir bakışla her konuya yaklaştı. Eski kuşak siyasetçilerin yavaş yavaş siyasetten elini eteğini çekmesi ile de aranır bir figür oldu. Erdal İnönü’den bize kalan esprilerden derlediklerimiz: 

Erdal İnönü’yü sinema çıkışında yakalayan bir gazeteci sorar:

– Sayın İnönü, sizi bu sıralar sinema salonlarında göremiyoruz pek?

– Elbette göremezsiniz sinema salonları karanlık oluyor.

Seçmenlerden biri seçim otobüslerinin önüne atılır ve Erdal Bey’e hitaben “Ölürüm yoluna” diye bağırır.

Erdal Bey yanıt verir: Dur, ölme. Bir oy bir oydur.

***

Erdal Bey bir gün İstanbul’da taksiye binmiş. Şoför:

“Sen ne kadar Erdal İnönü’ye benziyorsun” demiş.

“O, benim” diye cevap vermiş Erdal Bey…

Şaşırmış taksi şoförü…

“Yahu” demiş, “…birisi daha var. Harbiye taraflarında dolaşıyor. O da aynı Erdal İnönü”.

Bunun üzerine Erdal Bey, espriyi patlatmış:

“O da benim….!”

SHP genel başkanlığı döneminde diğer sol parti ile ittifakın bozulması üzerine ve bürokratlarla bir restorana gider. Garson’un “Bir şey almak ister misiniz, efendim” sorusu üzerine “Teşekkürler biz birbirimizi yeriz” yanıtını verir.

***

İnönü gençlik yıllarında evde otururken mutfaktan bir çığlık duydu. Eşi Sevinç Hanım “Erdal koş fare var’ diye bağırıyordu. İnönü istifini bozmadı ve eşine şöyle seslendi:

– Ne yapayım Sevinç. Ben kedi miyim… ?

***

Gazeteci der ki:

– Sizin için Norveç’te başbakan olabilir, diyorlar.

İnönü’nün yanıtı:

– Çok teşekkür ederim. Ama herhalde Türkiye’de bu işleri beceremiyorsun, demenin kibarcası.

***

Erdal Bey’e bir gün, hiç sıcak bakmadığı siyasete yıllar sonra neden girdiğini sorarlar. Yanıt zehir gibidir:

– Ülkemi benden daha kötüleri yönetmesin diye!