Olmaz Diye

Bir rüya gördüm dün gece,
Anlatayım dilime geldiğince;
Güllük-gülistanlıktı Türkiye!
Dolaşıyorum her yerde
Ve soruyorum her kese;
Ne, neler olmuş ülkemizde
Selam veriliyor birbirlerine
Hâl ve hatır sormalar ile
Gülümseye, gülümseye.
Patronluk, ağalık, beylik,
Tarikatçılık, şıhlık, şeyhlik,
Hacılık, hocalık, cemaatçilik,
Irkçılık, dincilik, mezhepçilik,
Bölücülük, ayrımcılık, eşitsizlik,
Çıkarcılık, bireycilik, bencillik,
Feodalizm ile kapitalistlik de,
Emperyalizm ise köküyle
Gömülmüşler yerin dibine
Aralıksız yapılan devrimlerle!
Yok, edilmiş sözlükten de
Sömürü denilen o kelime!
Silinmiş, yok edilmiş;
Başkasını üzerinden geçinme,
Emeğini emme, gasp etme,
Birbirinin altını oyup deşme.
Açlık ne, yalnızlık ne?
Sevgisizlik ne, aşksızlık ne?
İşsizlik mi o da ne?
Herkes işinde gücünde.
Karnı tok, sırtı pek
Ve sevdasıyla birlikte,
Çocuklar ise
Ya okullarındalar ya parklarda,
Ya kreşteler ya da evlerinde.
Peki, kadınlar ne âlemde;
Para karşılığında bedenleriyle
Yatıp kalkmıyorlar mı erkeklerle?
Olamazmış asla böyle rezaletler
Ve her şeyde eşittirler erkeklerle!
Düşmanlıklar ölmüş mü ne?
Hani kızgınlıklar nerede?
Küslük, dargınlık nerede?
Yok, olmuş sitemler bile.
Duymuyor kimse birbirlerine;
Ne kuşku ne de küçücük bir şüphe
Bakışıyorlar hep sıkı bir güvenle
Kuşku denen hissi bilmemecesine.
Geçit yoktur da kibirlere, bencilliğe,
Kıskançlığa, çıkarcılığa, bireyciliğe,
Toplumculuk başlar üstünde!
Yardımcıdır herkes birbirlerine
Adeta imece usulünce
Veya akrabalarmış gibisine.
Talebe göre arz ile
Planlı ekonomi ve siyasetle;
Üretim çıkmış en üst düzeye.
Herkes yeteneğince;
İşlere gitmekte
Ve herkes ihtiyacına göre
Ne lazımsa tüketebilmekte.
Paylaşımcılık ve eşitlik de;
İnsanlığa yaraşır düzeyde!
Ve yok, hiçbir yerde;
Karakol, nezarethane,
Hapishane, hücre, işkence
Dayak ya da kötü bir muamele.
Her alanda adalet çıkmış zirveye!
Ve insanlarımız uluslaşmış
Mustafa Kemal Atatürk’ün izinde
Tam bağımsızlaşmış ülkemizde;
Sağlıkta da eğitimde de
Ev, bark ve güvenlikte de
Millet ve ülke bütünlüğüyle
Sosyal devletimizin güvencesinde!
Şaşkın şaşkın gezip durdum her yerde;
Nasıl, ne zaman oldu bütün bunlar öyle,
Demek ki hiçbir şey yokmuş olmaz diye!
İşte ben dün bütün gece böyle;
Bunların olabildiğini gördüm düşümde.
İzzettin Özgibar
Şubat 2014 Osmaniye