Galiba

Kaldığım yer, bekar evi;
Bir arka mahallede
Ve arka sokaklarından birinde,
Eski bir binanın beşinci katında
Çatı katı olan, asansörü olmayan,
Bir oda ki adeta hücre emsali
Ve sanki buzhanelerin eşdeğeri,
Seyyar sobam ise elektrikli,
Faydasız taksam da prize fişini
Çünkü sık sık geceleri kesilir;
Bizim sokağın elektrikleri,
İşte böyle gecelerde;
Örtüyorum üzerime
Çift katlı iki battaniyemi
Ve aklıma getirerek düşlerimi
Kuruyorum hayallerimi;
Koynumda varmış gibi
Sanki ateşli bir sevgili,
O’nun sıcaklığı belki;
Isıtır diye düşünerek,
Hiç değilse kalbimi!
Bilmem ki;
Hayatımda yok diye mi
Bir sevgili,
Kuruyorum böyle hayalleri?
Böylesi hayallerle sanki;
Oyalıyorum adeta kendimi,
Ama bu yalnızlığım galiba!
Yiyip bitirecek yüreğimi.
İzzettin Özgibar
Şubat 2016 İstanbul