Eski Dostlar

1970’li yıllarda İsveç’e ilk geldiğimde tanıştığım İsveçli devrimcilerdendir Per-Åke Lindlom.
Birkaç ay önce o beni buldu; şimdi hani bir Facebook var ya oradan. Bana Emperyalizm konulu bir broşür gönderdi. Yazıştık. Ve sonunda buluştuk.
Stockholm’de Dışişleri Bakanlığı’nın yanında Akdeniz Müzesi’nde kendinizi evde hissedeceğiniz ve hatta baklava yiyebileceğiniz bir kafeterya vardır. Yıllar sonra orada bir araya geldik.
Sanki dün gibi… O gülüyor, ben gülüyorum…

Kaldığımız yerden devam…
Merkezden 45 dakika kadar uzakta, Türklerin ve diğer yabancıların yoğun olduğu Tensta bölgesinde oturuyor. Uzun zaman Tensta lisesinde öğretmenlik yapmıştı. Bir de Per Adolfson diye bir arkadaşımız, yoldaşımız vardı. Çok güzel Blues çalar söylerdi. Per’s Blues diye bir orkestrası da vardı. Per okulun serbest zaman değerlendirme etkinliklerini yönetiyordu. Bir ara ben de onun yanında asistan olarak çalıştım. Ama çocuklarla uğraşmak bana göre değildi. Bıraktım. Otobüs şöförü oldum.
Onlar İsveç Komünist Partisi (SKP) üyeleriydi. Ben İşçi – Köylücüydüm (TİKP). Kısa bir süre sonra kardeş parti olduk zaten.
Çok yakın dosttuk SKP’lilerle. Gnistan (Kıvılcım) isimli gazeteleri Folket i Bild (Resimdeki Halk) isimli dergileri vardı. Oktober (Ekim) Yayınevi ve kitabevi vardı. Buralarda çalışan arkadaşların çoğu tanınmış gazeteci yazar oldular. Kimisi sağa savruldu. Kimi öldü, kimi kıyıya çekildi; yok oldu. Kimi bugünde sokakta meydanda NATO’ya, AB’ye, ABD’ye, İsrail’e, Emperyalizme karşı protestolar, etkinlikler düzenleyip başı çekiyorlar. İsveç’in devrimcilere ihtiyacı var. 1970’li yıllarından bugüne köprülerin altından çok sular aktı. Tarafsız, bloksuz, refah ülkesi AB ve NATO üyesi oldu. 17 üssü kullanabilecekler İsveç’te. AB’ye ABD’ye NATO’ya karşı ses çıkaran kitlelerin ciddi bir devrimci örgütü yok. Ülke sorunlarına çözüm önerileri sunabilen parti yok.
Ne SKP ne de başka kayda değer bir örgüt kaldı ortada.
Bağımlı, yoksullaşan, başıboş, nereye gittiği belirsiz bir ülke oldu İsveç.
Umutsuzluk ve karamsarlık yaygın.
Per-Åke umudunu kesmeyenlerden. Yeni bir komünist parti kurmaya çalışıyor. Şimdilik adı Komünist bir dernekleri var ve bir de yayınevi. Adı gene Oktober (Ekim) Yayınevi.
Amaç gerçek bir komünist bir parti kurmak. Mao’nun eserlerinin İsveççe olarak altı cildini çıkarmışlar; yedinci cilt yolda.
Şu anda var olan sol partilerin hiçbirini beğenmiyor arkadaşım. “Adı değil kendisi komünist parti olacak bir parti kuracağız” diyor.
“Mümkün mü?”
“Kaçınılmaz!”
“Neden?”
“Kapitalizmin sorun çözmesi mümkün değil. Komünist partininin kurulması kaçınılmaz”
“Eylülde yapılacak seçimleri kim kazanır?”
“Kırmızı – Yeşil ittifak”
“Neden?”
“Sağın İsveç’i getirdiği yer ortada; sorunlar çözülmediği gibi ağırlaşıyor”
Per-Åke Rulator denen tekerlekli aracıyla geldi onca yoldan. Bir dahaki buluşmaya Tensta’ya gitmeliyim.
Eski dostlarla buluşmak ne güzel. Hele aynı dili konuşuyorsak.
ABDULLAH GÜRGÜN
gurguna@hotmail.com