Siyah beyaz tuşlarında piyanomun
seni çalıyorum şimdi
çaldıkça çoğalıyorsun odada
sen arttıkça ben kayboluyorum
seni doğuruyorum geceye
adını koyuyorum aya bakarak
her şey sen oluyor her yer sen
ben ölüyorum
sesini duyuyorum rüyalarımda
gözlerimi kamaştırıyor ışığın
rüzgar sen gibi dokunuyor
bana ben doğuyorum
duymak istediklerimi söylemiyorsun
hiç dokunmuyorsun bana
sen gibi bir şimşek çakıyor
tam kalbime düşüyor
yıldırımı ben gidiyorum.
Özdemir Asaf