Greenhouse Art Days’in dördüncü sergisi “Çiçeklerin Coğrafyası”, 7 Kasım 2026’da Antalya Geyikbayırı’ndaki Greenhouse’da açıldı. Oksitosin Tıp ve Sanat Platformu iş birliğiyle, küratör Melike Bayık tarafından hazırlanan sergi; İz Öztat, Fatma Belkıs ve Cansu Yıldıran’ın eserleri aracılığıyla kadınların doğayla kurduğu ilişkiyi, ekolojik mücadeleyi ve dayanışma biçimlerini ele alıyor.

Antalya Geyikbayırı’nda bulunan Greenhouse, sanatın doğa, toplumsal hafıza ve kolektif mücadeleyle kurduğu ilişkiye odaklanan yeni bir sergiye ev sahipliği yapıyor. Greenhouse Art Days’in dördüncü edisyonu olan “Çiçeklerin Coğrafyası”, 7 Kasım 2026 Cumartesi günü ziyaretçilerle buluşmaya başladı. Oksitosin Tıp ve Sanat Platformu iş birliğiyle gerçekleştirilen sergi, Melike Bayık küratörlüğünde hazırlandı.

İz Öztat, Fatma Belkıs ve Cansu Yıldıran’ın çalışmalarını bir araya getiren sergi, kadınların yaşadıkları coğrafyayla kurdukları ilişkilerden hareketle ekolojik mücadeleleri, dayanışma pratiklerini ve toprağa bağlı yaşam deneyimlerini inceliyor. Farklı coğrafyalarda gelişen direniş hikâyelerini sanat aracılığıyla görünür kılan “Çiçeklerin Coğrafyası”, doğayı yalnızca korunması gereken bir alan olarak değil, toplumsal hafızanın ve ortak yaşam mücadelesinin de parçası olarak ele alıyor.

Kadınların doğayla kurduğu bağ ve dayanışma

“Çiçeklerin Coğrafyası”, doğayı, kadınların deneyimlerini ve kolektif mücadeleleri birbirinden bağımsız konular olarak değerlendirmiyor. Sergi, bu alanların birbirine dokunan ve birbirini dönüştüren ilişkiler ağı içinde nasıl şekillendiğine odaklanıyor.

Kadınların kuşaktan kuşağa aktardığı bilgiler, ortak sesleri ve dayanışma biçimleri, doğayla kurulan ilişkinin besleyen, koruyan ve yeniden var eden yönlerini ortaya çıkarıyor. Sergide çiçek imgesi de bu yaklaşımın merkezinde yer alıyor. Çiçek, yalnızca estetik bir doğa unsuru olarak değil; kök saldığı toprağın, o toprakta biriken hikâyelerin ve birlikte var olma iradesinin simgesi olarak değerlendiriliyor.

Farklı coğrafyalarda ortaya çıkan mücadelelerin ortak bir hafızada buluşması, serginin temel düşünsel hatlarından birini oluşturuyor. Her anlatı kendi özgünlüğünü korurken diğer deneyimlerle ilişki kuruyor; böylece çoğul, birbirini besleyen bir dayanışma alanı ortaya çıkıyor.

Loç Vadisi direnişi ve sarı yazmanın hafızası

Sergide öne çıkan başlıklardan biri, Türkiye’nin farklı bölgelerinde kadınların öncülüğünde gelişen çevre mücadeleleri. Bu mücadelelerin simgesel örneklerinden biri olan Loç Vadisi direnişi, İz Öztat ve Fatma Belkıs’ın birlikte ürettiği Suyu Kim Taşır? eseri üzerinden hatırlatılıyor.

2010’lu yıllarda Türkiye’nin çeşitli vadilerinde nehir tipi hidroelektrik santral projelerine karşı örgütlenen direnişler, doğanın korunması kadar yerel yaşam biçimlerinin ve toplumsal hafızanın sürdürülmesi açısından da önem taşıyor. Loç Vadisi’ndeki kadınların kullandığı sarı yazmalar ise zamanla bu mücadelenin ortak sembollerinden birine dönüşüyor.

Gündelik yaşamın sıradan bir parçası olan sarı yazma, kadınların ortak direnişini temsil eden güçlü bir işarete dönüşerek bireysel deneyimlerle toplumsal hafıza arasında bağ kuruyor. Loç Vadisi’ndeki direniş, 2020 yılında şirketlerin tüm ruhsat ve izinlerinin iptal edilmesiyle sona ermiş olsa da sarı yazma, mücadelenin hafızasında yaşamayı sürdürüyor.

Bu örnek üzerinden sergi, kadınların yaşadıkları coğrafyayı koruma çabasının yalnızca belirli bir döneme ait olmadığını; kuşaklar arasında aktarılan bilgi, deneyim ve dayanışmayla varlığını sürdürdüğünü gösteriyor.

Cansu Yıldıran’ın “Koro” adlı eseri çoğul anlatılara odaklanıyor

Cansu Yıldıran’ın Koro adlı eseri, farklı coğrafyalarda gelişen ekofeminist anlatıların ve direnme pratiklerinin birbirleriyle kurduğu ilişkiyi ele alıyor. Eserde tekil hikâyelerin bir araya gelerek birbirini besleyen ve güçlendiren bir bütün oluşturması üzerinde duruluyor.

Bu birliktelik, farklılıkların ortadan kalktığı tek bir anlatı üretmiyor. Aksine her sesin kendi deneyimini ve özgünlüğünü koruyabildiği çoğul bir alan yaratıyor. Kadınların dayanışması da bu farklılıkların bir arada var olabilmesiyle anlam kazanıyor.

Yıldıran’ın çalışması, birbirinden uzak coğrafyalarda yükselen seslerin ortak bir hafızada buluşabileceğini, ancak her hikâyenin kendi koşulları ve deneyimleriyle anlatılmaya devam ettiğini vurguluyor.

İz Öztat ve Fatma Belkıs’ın ortak üretimi

Sergide eserleri yer alan İz Öztat, bireysel ve kolektif çalışmalarında şiddet içeren tarihlerin sürekliliğini biçim, malzeme, mekân ve dil üzerinden araştırıyor. Resmî tarih anlatılarındaki boşluklara nesiller arası ilişkiler, spekülatif yaklaşımlar ve kurmacalar aracılığıyla yanıt veren sanatçı, sanat ve eğitimin kesişiminde de çalışmalar yürütüyor. Öztat’ın eserleri farklı uluslararası sergi ve bienallerde izleyiciyle buluştu.

Fatma Belkıs ise enstalasyon, metin, video ve basılı mecralarda üretim gerçekleştiriyor. Sanatçı, dönüşüm yaşayan bireylerin anlatılarıyla ilgilenirken dostluk ve yoldaşlık kavramlarını, bu ilişkiler içindeki anlaşmaları ve ihlalleri sorguluyor. Kayıp, yas, müzakere, çatışma ve hayal kırıklığı gibi deneyimleri çalışmalarının merkezine alıyor. Belkıs ayrıca Türkiye’nin güneyinde sanatsal araştırma ve yayıncılık alanında faaliyet gösteren Hür Adalar adlı misafir sanatçı programını yürütüyor.

İki sanatçının Suyu Kim Taşır? başlıklı ortak üretimi, Loç Vadisi direnişinin hafızasını ve kadınların ekolojik mücadele içindeki rolünü serginin düşünsel çerçevesine taşıyor.

Küratör Melike Bayık’ın araştırma temelli yaklaşımı

“Çiçeklerin Coğrafyası” sergisinin küratörlüğünü üstlenen Melike Bayık, bağımsız küratör, sanat yazarı ve akademisyen olarak çalışmalarını sürdürüyor. Kamusal alan, kentsel adalet, imece, sosyal eşitlik, sürdürülebilirlik ve dayanışma temelli sanat ekosistemleri üzerine çalışan Bayık, araştırma odaklı küratöryel projelere ağırlık veriyor.

Yeditepe Üniversitesi Sanat ve Kültür Yönetimi Programı’ndaki akademik çalışmalarının yanı sıra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Batı Sanatı ve Çağdaş Sanat Programı’nda doktora çalışmalarına devam ediyor. Bayık, 2018’den bu yana Eldem Sanat Alanı’nın kurucu danışmanı, 2020’den itibaren Hitay Vakfı ve Koleksiyonu’nun sanat danışmanı olarak görev yapıyor. 2024 yılında 9. Sinop Bienali’nin eş küratörlüğünü üstlenen Bayık, farklı sanat kurumları ve bağımsız oluşumlarla sergi projeleri gerçekleştiriyor.

Greenhouse Art Days’in dördüncü sergisi

“Çiçeklerin Coğrafyası”, Greenhouse Art Days kapsamında düzenlenen dördüncü sergi olma özelliğini taşıyor. Antalya Geyikbayırı’ndaki Greenhouse’da gerçekleştirilen etkinlik, Oksitosin Tıp ve Sanat Platformu iş birliğiyle sanat ile farklı disiplinler arasında ilişki kurmayı amaçlayan çalışmaların bir parçası olarak izleyiciyle buluşuyor.

Greenhouse’un kurucusu Züleyha Geels, çevirmenlik mesleğinin yanı sıra insanların doğayla iç içe bir araya gelebileceği, çalışabileceği, eğitim ve etkinliklere katılabileceği bir alan oluşturdu. Oksitosin Tıp ve Sanat Platformu ise Prof. Dr. E. Elif Vatanoğlu-Lutz tarafından 2019 yılında kuruldu. Platform, tıp ile sosyal bilimler arasındaki ilişkiyi, özellikle tıp ve sanat ekseninde ele alan çalışmalar yürütüyor.

Kadınların deneyimlerini, ekolojik mücadeleleri ve ortak hafızayı sanat aracılığıyla bir araya getiren “Çiçeklerin Coğrafyası”, doğayla kurulan ilişkinin toplumsal boyutlarını yeniden düşünmeye davet ediyor. Sergi, farklı coğrafyalardan yükselen seslerin ortak bir dayanışma alanında buluşabileceğini hatırlatıyor.