Tabiat olayları acımak sız İnsanın vicdansızı acımak sız Deprem, heyelan, sel, tipi gibi Afetler ki insanlardan ayarsız, Hele de insanın insana yaptığı Afetlerden gibisine vicdansız Ve en az zalimler kadar..
Tabiat olayları acımak sız
İnsanın vicdansızı acımak sız
Deprem, heyelan, sel, tipi gibi
Afetler ki insanlardan ayarsız,
Hele de insanın insana yaptığı
Afetlerden gibisine vicdansız
Ve en az zalimler kadar zalimdir
Kalanlar da zulümlere duyarsız!
—-
Ne yani
Düzen olmaz mı
Patronsuz, ağa sız?
Tarlalar, mezralar, bağlar, bahçeler
Ve hatta tümden köyler ağaların
Ama köylü halkımız topraksız!
Köylümüz fakir
Ağalar ise zenginleşmekte aralıksız!
Ağaların köylüye eziyetleri
Yasa ve hukuku tanımaz sız.
Olmazsa olmaz mı
Patronlar sız, ağalar sız
Şıhlar sız, şeyhler siz, aşiretler siz
Hacılar sız ve hocalar sız?
Paradır aslında hepsinin taptığı
Ama din, iman derler umarsız
Ve en az bu zalim kadar zalimdir
Kalanlar da zulümlere duyarsız!
—-
Fabrikalarda, atölyelerde
Şantiyelerde ve her iş yerinde
Patronlar da ağalardan farksız,
Sömürürler duyarsız
İşçilerin alın terini, emeğini
Durmaksızın durmak sız,
İş vermezler emekçilere
Köle gibi çalıştırmak sız,
İş verseler de
Karın tokluğunadır
Ve de sendikasız,
Tutturmuş
Emperyalizmin işbirlikçisi
Düzen iktidarı da
Patronlardan yana
Bir asgari ücret diye
O da yetersiz mi yetersiz!
Ezerler düzenin çarkında
İşçilerimizi, emekçilerimizi
Acımak sız ve sınırsız
Ve en az zalimler kadar zalimdir
Kalanlar da bu zulümlere duyarsız!
—-
Patronların aklı, fikri, yüreği
Tanımaz insanlığı, insaniyeti,
Patronlar, emperyalizm gibi
Yaşayamaz, yapamaz
Sömürüsüz, aldatmak sız,
Sıkıştıklarında yetişir
Askeri faşist darbeleri;
On iki Mart
Bin dokuz yüz yetmiş bir
Ve on iki Eylül
Bin dokuz yüz seksen’de
Emperyalist Amerika ile
Yaptırdıkları gibi!
İbadetleri;
Paraya, mala, mülke
Servete ve zenginliğedir!
Din, iman derler (sözde)
Riya sız, utanmak sız, hayâsız.
Ağa, patron düzenidir bu
Dönmez çarkları
Yalansız dolansız
Ve din, iman şemsiyeleri
Açılmaz özellikle dolar sız,
Emperyalist işbirlikçileridirler
Arlanmak sız mı arlanmak sız
Ve en az zalim kadar zalimdir
Kalanlar da bu zulümlere duyarsız!
—-
Kaderiniz kısmetiniz
Böyleymiş nasibiniz denir
Halkımız kandırılır
Ve ikna edilir;
Maneviyat, cehennemle
Korkutulup sindirilir,
Umarım bir gün işçilerimiz
Emekçilerimiz, köylülerimiz
Bu gafletlerden uyanır
Çoban Yıldızı altında toplanır
Kendi iktidarına doğru yol alır!
Yani sevgilim
En az zalimler kadar zalimdir
Kalanlar da zulümlere duyarsız!
Ve biz de kalamayız duyarsız.
İzzettin ÖZGİBAR
Ekim 1983 Adana
