Şimdi yükleniyor

Günün Masalı: 15 Mart; Buz Adası

Eskimo

Günün Masalı: 15 Mart; Buz Adası

BUZ ADASI 

Grönland Adası, Atlas Okyanusu‘nda Kuzey Kutbu‘na yakın bir yerdedir. Hemen hemen yılın her döneminde buzlarla kaplıdır. Yazın bile at yetişecek kadar sıcak olmaz. Bu kocaman adada bitki adına bodur çalılıklardan başka bir şey yoktur. 

Kışları çok uzundur. Üç ay boyunca gündüzleri bile etraf karanlık olur. Burada, eskimo adını verdiğimiz insanlar yaşar. Bunlar, çekik gözlü, esmer, orta boylu, sevimli insanlardır. 

Hava her zaman çok soğuk olduğu için kürk pantolon, kürk başlık ve eldiven giyerler. Çizmeleri fok derisindendir. Önü düğmesiz, içleri kürklü olan ceketlerini başlarından geçirip giyerler. Anneler bebeklerini kürkten bir torba içinde sırtlarında taşırlar. 

Eskimolar kardan yapılmış kulübelerde otururlar. Bu kulübeler tuğla gibi kullanılan buz kalıplarından yapılır. İçleri, fitilleri yosundan yapılmış fok yağı kandilleriyle aydınlatılıp ısıtılır. 

Uzun kış günlerinde yazdan depo edilen yiyeceklerin bittiği olur. O zaman evin erkeği, köpeklerin çektiği kızağına binerek fok balığı avına gider. Geceyi dışarıda geçirecekse, kendine uyumak için, geçici olarak bir kar kulübesi yapar. 

Sağlam tahtadan yapılan kızağın altı, iyi kayması için donmuş çamurla kaplıdır. Eskimo, kızağı çeken güçlü kuvvetli köpekleri ıslıkla istediği yöne yöneltir. 

Fok balıkları memeli hayvanlardandır. Soluk almak için arada bir su yüzüne çıkarlar. Onları avlamaya çıkan eskimolar, fokların soluk almak için buzun üstünde açtıkları delikleri ararlar. Öyle bir yer bulunca karşısında esen rüzgârdan korunmak için kendisine iri buz kalıplarıyla sağlam bir duvar örer. Burada fok balığının soluk almak için delikten başını çıkarmasını beklemeye başlar. Hayvanın başı görünür görünmez, fok balığı derisinden yapılmış uzun bir iple bileğine bağlı olan zıpkınını fırlatır. Zıpkının etkisiz hale getirdiği balık, büyük çabalar sonucunda buzun üstüne çıkarılır. Buradan sonra iş köpeklere düşer. Köpekler, epeyce ağır olan balığı buzun üstünde sürükleyerek avcının kulübesine götürürler. Eskimo ilk iş olarak hayvanın derisini yüzer. Fok derisinden ip, çadır, giyecek yapılır, kayıklanın üstünü kaplamada kullanılır. 

Fokun derisinin altında kalınca bir yağ tabakası bulunur. Eskimolar bu yağı hem beslenmek hem de soğuktan korunmak için çiğ çiğ yerler. Burada süt diye bir şey olmadığı için hayvanın kanını sıcak sıcak içmek bir alışkanlık olmuştur. 

Kış biterken buzdan kulübe erir. Karların altından kayalık toprak çıkar. Kısa bir süre için yerler minik çiçeklerle kaplanır. 

Share this content: