Günün Masalı: 14 Kasım; Canavar Kız

Bir zamanlar padişahın birinin üç oğlu olmuştu. Karısı dördüncü çocuğa gebeyken padişah bir düş görmüş. Düşünde karşısına bir çıkıp demiş ki: 

–Doğacak çocuğun kız olursa başına birçok bela gelip ülken mahvolacak. Erkek olursa böyle bir tehlikeyle karşılaşmayacaksın, haberin olsun! 

Ertesi gün padişah kanısını çağırıp: 

–Bana bak, demiş, doğuracaksan erkek doğuracaksın, kız doğuracak olursan kendini yok bil! 

Kadın korkular içinde gününün dolmasını beklemiş, Vakti saati gelince sultan hanım doğurmuş ama çocuk korktuğu gibi kızmış. Korkularından padişaha erkek olarak bildirmişler. Çocuk birkaç günlük olduktan sonra, her gün sarayın ahırındaki en iyi atlardan biri parçalanıp bir bölümü yenilmiş olarak bulunmaya başlamış, Padişah kimden, neden kuşkulanacağını bilememiş. Babasının üzüldüğünü gören büyük oğlu: 

–İzin verin bu gece ahırda geceleyerek bu işin aslını öğreneyim, demiş, Babası da razı olmuş. 

Oğlan, o gece ahırda, hep uyanık kalmış ama bir ara hafifçe içi geçince yeni doğan kız kardeşi canavara dönüşüp ahıra girmiş, en iyi atardan birini yemiş. 

Ertesi sabah padişah büyük oğlundan bir şey öğrenememiş ikinci gece ortanca çocuk ahırda beklemiş. O da bir sonuç alamamış. Sonunda küçük oğlan, babasına: 

–Bunu öğrenirsem ben öğrenirim, diyerek ahırın yolunu tutmuş. Gece uyumamak için parmağını kesmiş. Gece yarılarına kadar böylece uyanık kalmış. Sabaha yakın kız kardeşinin beşiğinin ahıra girdiğini görmüş. Beşik ahırın içinde dolaşmaya başlamış. Bir süre dolaştıktan sonra beşiğin içinden korkunç bir canavar çıkarak en iyi atlardan birini yemiş. 

Ertesi sabah oğlan gördüklerini babasına anlatmamış. Anlatırsa annesinin başının derde gireceğini biliyormuş Babasına, dünyayı dolaşmak istediğini söyleyerek izin istemiş. Babası da ona iki torba altın vermiş 

Oğlan az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş, derken yolda bir ceviz bulmuş, Bulduğu cevizi toprağa dikerek yolunu sürdürmüş. Biraz sonra bir kulübeye varmış. Orada iki aslanla birlikte oturan yoksul bir adam yaşıyormuş. Aslanlardan birinin adı: “Batı‘, ötekininki ‘Doğu‘ymuş. Aslanları çok beğenen padişahın küçük oğlu, adamdan bunları satın alıp birlikte yola koyulmuşlar. Gezip dolaşırken bir yandan aslanlar serpilip büyümüş, öte yandan da oğlanın cebindeki para tükenmiş. Babasının sarayına dönmek zorunda kalmış. Yalnız dönerken aslanları eski kulübelerine bırakmış. 

Oğlan babasının kentine vardığında kentin yerle bir olduğunu görmüş. Ortada yıkık bir saraydan başka bir şey yokmuş. Canavar her şeyi yiyip bitirmiş. Sonunda padişahın oğlunun önüne çıkmış: 

–Gördüğün gibi her şeyi yiyip bitirdim, demiş, Seni de yiyeceğim. Çünkü sen benim kim olduğumu biliyorsun. Yiyecek bir şey kalmadığı için de karnım çok aç. 

Oğlan, kızkardeşine çaresiz, “Peki,” demiş. Birlikte sarayın üst katındaki odalarından birine çıkmışlar. Orada bir torba yoğurt bulmuş. Canavara: 

–Sen aşağıdaki odaya in, ben buradan bir delik açıp yoğurdu damla damla ağzına akıtacağım, demiş Eğer doymazsan beni o zaman yersin. 

Canavar, oğlanın sözüne kanıp aşağı inmiş, oğlan da oradan kaçmış. Yukardan yoğurt moğurt damlamadığını, boşu boşuna ağzını havaya açtığını gören canavar işi anlayarak oğlanın peşine düşmüş. 

Oğlan, eliyle diktiği ceviz ağacına gelince hemen üstüne çıkıp, “Doğu,” “Batı,” diye bağırarak aslanlarını çağırmış. Kulübedeki aslanlar koşup gelmiş. Aslanlar o sırada oğlanı yemek için ceviz ağacına tırmanmakta olan canavar alaşağı edip parçalamışlar. 

Oğlan da kente dönmüş. Canavardan kaçıp sağ salim kalabilenler hemen çevresine toplanmışlar. Kardeşleri içinde sağ kalan bu tek erkek çocuğu kendilerine padişah yapmışlar. 

Böylece hem kendisi, hem de ülke halkı mutluluk içinde yaşayıp gitmişler.